می آیی

دری از عشق برویم بگشا ای که رخت ماه تمام        بپذیرم بتکان گوشه چشمی تو به معنای سلام

گر سلام و اعتمنایم نکنی نیک ندانی چه شود         دل من بشکند و تا به تکامل نرسد این دل خام

پس   بیا   دست   بدستم   بگذار   و   بشکن     تو به تک شیشه سرمای سکوتم بده از عشق پیام 

بده   پیغام   شکفتن  به   گل   بسته  عشق      تا  که  رخسار  نمایان کند  و  سر بدر آرد ز کنام 

اگر    اما   تو    نیائی   بگمانم   که     نسیم      بنوازش نوزد صبح و سحر  مغرب و حتی نه بشام

و  نه    خورشید    گمانم    ز افق    فصل   بهار          مژده روز نو و شادی و مستی دهد از طارم و بام

دگر   آن     روز    قیامت     به     تقرب    بکشد        نه شب و روز تفاوت کند آندم نه دگر شاه و غلام

تو   می آیی    به کنارم     گل  من    می دانم          قلبم این با تپشش گفت به تکراربه من بعد ضلام

حال   من ساحلم  و منتظر   موج خروشان  امید      که زخشکین لب من بوسه بگیرد شکند اخمی کام 

شاعر: نویسنده وبلاگ