هودج مقصود

سیل از دیده بیا اشک که جاری بکنیم

                                                         خنده ای نیست بیا گریه و زاری بکنیم

دگر از روضه و ریحان بکنار

                                                به کجا باز کجا بال قناری بکنیم

کام ما بسته به بغزی زگلو

                                             با چه کامی طلب از قافله یاری بکنیم

اسب امید که از پای افتاد

                                        با چه تا هودج مقصود سواری بکنیم

کاروان رفت بیاسای که هیچ

                                         قدرتی در بر مانیست که کاری بکنیم

 

شاعر: نویسنده وبلاگ