انجمن شعر و ادب رامشیر (2)

*اول قصیده  فی مدح الامام علی ابن موسی الرضا ( ع ) *

للولایه اثنعش کوکب صاطعات ، و للرفع راسه ابسهوله ایشوفهن

لنهن انوار الهدایه و للنجات ،     و عیب ینجه الما رگه مشحوفهن

ما یتیه   الیستدل  بیهن  محال ،  و الضلال اعتقد  للی  ایعوفهن

السفن و الفلک لو لاهن تتیه  ،   لا تظن ترسی و تطب لجروفهن

محور الکون و جمیع الکاینات   ،  و الکواکب و النجوم اتطوفهن

و احتسب لو یوم محور ما یکون  ، تردم   اوساط النجوم اطروفهن

و تنتهی الخلقه و جمیع الکاینات ، تتلف  ابساعه و تنول احتوفهن

بس مدیم اهناک محور للوجود ، ای و حگ نجم و نبا و زخروفهن

و اقسم ابثامن امام الاممنت ، عنده من صید الاسود اخشوفهن

معجزه و بل طوس  بایران العظیم    ،    و المنایر ناشرات اچفوفهن

یا هله ایصیحن عله المجبل تعال ، و ینطعم ضیف الیجی امنظروفهن

و الگصدهن یکسب امراده و محال ، ترد من دون المراد اضیوفهن

لن اسامیهه الائمه امطههرات ، و اسم الاعظم مختفی باحروفهن

اسم الاعظم یشتمل سبعین قیل ، و احرف اثنین الیجن باردوفهن

لعند آصف حرف حضضر بی عرش ،  و الرضا اشلون و اله منصوفهن

کان بامکانه الرضا ایطوع الطغات     ،      و السباع المرعبه باکهوفهن

کان بامکانه ایتسیطر عل شموس        و الهم ایجدد ضلام اکسوفهن

کان عل مامون بامکانه الکثیر     ،     و ما یبالی الموزمات اسیوفهن

کان مدرست  العلوم  الراقیات      ،     و الضمایر  بل علوم  ایدوفهن

کان یا ما کان  فی کشف العلوم  ،  الغامضات ایسیر حول و جوفهن

و یستند مامون بی بل غامضات ، و منه بس یطلب شرح مکشوفهن

و من اجه و دعبل مدح ال الرسول    ،     امنل دنانیر اکرمه بالوفهن

ما طلب دعبل سوا اثیاب الامام   ،  و مو لجل شذر و زرار اکتوفهن

و من رفضهن الف دینار الامام ،  ما خشی الصوص الطریق اتحوفهن

عرف نقطه الغیره ما یعرفهه کان ،    و لا علوم الذاکرتهه اصحوفهن

خرقه من تلتف عله اعیون الکفیف   ،  تبصر اعیونه  تحت ملفوفهن

و های موکل خرقه خرقت ثوب امام ، و لون خیط الغزل نفسه و صوفهن

و العلگ هلیوم نفس الخرقه ذیچ      ،   لا تظن تختلف حتی اوصوفهن

العلگ یشفی اشلون تشفی الخرقه ذیچ ،  للذی ایوازن ثمن معروفهن