انجمن شعر و ادب رامشیر (2)

* ثا نی قصیده  فی مدح الامام الثامن علی ابن موسی الرضا (ع)*

النبی رایت سلام استلم من ربه ، و علی جدک عمود الشالهه الرایه

یمامی الرضا و مو سهله العمود ایصیر ، و الیوگف تحتهه و هیه موایه

صعب  لن  العناد  ایفور ،  کل  برکان    ،   بگلوب  الذی  للفتن   شرایه

و یاهو الی تلوحه اعتقد جمره اهناک ،  تورثله الشلل و الالم والذایه

و الی ایشیل رایه اهناک یعرف زین    ،   توجد چامنتله اهوای رمایه

بس یدک علی من شالهه ابچفه  ،   حتی احساب ما حسب بل اهوایه

سبع بل زور هوه و الف ذیب اهناک ، بس منهو الحکمهه و ثبت الثایه

علی یدک حکمهه و شاع بیه الصیت ، و نزلتله ابزکاته ابحینهه الایه

علی تحت البحر مکنون  و المحار ،   و بعض زبد البحر یلعب علی مایه

انته ایضا علی و ثامن امام  اتصیر ، و مثل یدک علی الاول بل اولایه

و مثل ما عارضوه اهل البطل جدام  ،  یولک گاصدین ابمیت الف سایه

هارون  و امین و ذاک  ابن خطاب     ،     و الصدیق کلهم دون الاکفایه

و واحدهم یراوی الناس بیه الخیر  ،     بس یعزف مذله و حقد من نایه

بس انته ابومحمد فسریت اشبیه   ،     من نیات سوده و طحت بل غایه

لن انته ارتدیت  ابزی رسول الله    ،      مندیل   و عبایه  و خاتم  و صایه

و وراث من علومه اصبحت یا مولای ،    بالاف الحکم و امواعض امیایه

و غریب اصبحت بارض الطوس تالیهه ، لما بل سم سگوک و نلت الامنایه

و  صارت گبتک  لایران  و  اتشع  نور   ،     بحدود الشمال امنوره و ضایه

و بیرق یدک المکشوخ بیهه ایلوح  ،   و حد اقصی الجنوب اموسع افیایه

و امغطی الخلیج الفارسی،  العمان   ،     و کل عین التلخصه ابحقد عمایه

ابامانک یل رضا مای الخلیج ایفور   ،      و اشحده الغریب اتجاسر و فایه

و انته البیک من لاذت غزال البید   ،  صرت الهه الامان و صرت الاحمایه

و انته البیک دعبل من مدح ما خاب    ،    ظنه و من طلبهه و نالهه الحایه

شد عین الکفیف ابخرقه من ثوبک    ،     ساعتهه و بره و صارت شفه الدایه

و احنه الیوم من ناخذ علگ مولای      ،     من یم الضریح الیشع باسرایه

مثل خرقت اثیابک ذیچ نعلم بیه     ،           یفررج عل سقیم و تایه ابرایه

فرحان صیهود الشریفی

او

 کلمات : داریوش خیراوی   خوزستان ، رامشیر 09168123980