در دلــم   زمــزمـــه ای  بــاز   ز یـــاران  دارم       وز  فـراق  است اگـر اشـک  چـو باران دارم

مــی نگوئــید چـرا نظــم چنـــین مــی گوئــی      نظــم و نــثـری همــه از  طبــع خماران دارم

نیست شایسته دلم را به ملامت یـاران        بـاری از  غصـــه  مــــرا  هســـت و  هزاران  دارم

در پـی خویش به اطــراف نظــر چــون کنمــی      صــورت یــار   یمـیــن  و  بــه  یساران  دارم

تا بــه کی در پــی معشوق کمیــن مـی بـاید      من نــه صــیـــادم و نـی فــن شکاران  دارم

من در این نقطه کـه آن را بـه جـنوبـش خوانند     میــل محبــوب  بــه تهـــران  و  جماران دارم

من چـــرا  پـــای پــیــــاده  ره  مـقـصــود  روم       کهــری گـر چــو شـمــا اســب سواران دارم

من نـــه فــــرحـــانـــم اگــر یــــار رود از یـــادم        گــر چـــه راهـــی ز ره بــــاده گساران دارم

 ....